Rodzina to podstawa

Rodzina dwóch lesbijek na przyjęciu

Rodzicielstwo związków jednopłciowych – wydarzenie wychowywania dzieci przez rodziców homoseksualnych ewentualnie biseksualnych. Klan, której istota stanowi powinowactwo osób tej samej płci w publicystyce bywa określana w charakterze rodzina homoseksualna.

Spis treści

• 1 Statystyki i szacunki
• 2 Opinie naukowe
• 3 Opinie religijne
• 4 System prawny do adopcji dzieci przez osoby homoseksualne
• 5 Bibliografia
• 6 Przypisy
• 7 Zobacz też
• 8 Linki zewnętrzne

//

Statystyki i szacunki

Rodzina dwóch lesbijek z Nowej Zelandii

Według szacunków Kampanii W przeciwieństwie Homofobii w Polsce w rodzinach opartych o powinowactwo jednopłciowy wychowywanych jest 57 tysięcy dzieci.

Dzieci wychowywane przez pary tej samej płci pochodzą z poprzedniego związku heteroseksualnego jednego bądź obojga partnerów, sztucznego zapłodnienia bądź adopcji. Gdy podaje Przemysław Tomalski w polskojęzycznej naukowej publikacji na sprawa rodzin homoseksualnych1 uznanie o posiadaniu dziecka wśród par lesbijek następuje średnio po 5 latach związku i po 7 latach w przypadku par gejów.

Opinie naukowe

Środowiska psychologiczne i pediatryczne dementują obiegowe negatywne opinie, stojąc na stanowisku, że wychowywanie dzieci przez pary homoseksualne nie powoduje u nich żadnych dysfunkcji rozwojowych.

Warunki rozwoju psychofizycznego dzieci wychowywanych przez pary tej samej płci są porównywalne do tworzonych przez pary osób płci przeciwnej przy warunkiem zapewnienia podobnych warunków socjalno-ekonomicznych. Równolegle stanowisko seksualna rodziców nie determinuje orientacji seksualnej wychowywanych przez nich dzieci:

„
Badania porównujące grupy dzieci wychowywanych przez rodziców homo- i heteroseksualnych dowiodły, że nie ma żadnych różnic w rozwoju dzieci z obu grup w istotnych kwestiach: inteligencji, dostosowaniu psychologicznym i społecznym azaliż relacjach z przyjaciółmi. Trzeba z całą mocą uwydatnić, że izm seksualna rodziców nie wyznacza orientacji seksualnej wychowywanych przez nich dzieci.

Innym mitem dotyczącym homoseksualizmu jest pojęcie, że mężczyźni homoseksualni mają większe tendencje do seksualnego wykorzystywania dzieci aniżeli mężczyźni heteroseksualni. Nie ma żadnych podstaw do takiego twierdzenia.

”

— Amerykańskie Asysta Psychologiczne, 2002

„
Amerykańskie Asysta Psychoanalityczne stoi na stanowisku, że podstawą rozważań o w szerokim zakresie rozumianym wychowywaniu dzieci powinno być dobro dziecka. Zgromadzone dowody potwierdzają tezę, że w interesie dziecka leży przede wszystkim twierdzenie mu odpowiedniej opieki ze okolica zaangażowanych i kompetentnie wypełniających swą rolę rodziców. Równolegle diagnoza zdolności do bycia rodzicem nie powinna być zakłócana przez żadne uprzedzenia związane z orientacją seksualną. Zarówno osoby podczas gdy i pary homoseksualne mogą dopisać swe zadania rodzicielskie właśnie samo poprawnie kiedy heteroseksualiści.
”

— Amerykańskie Asysta Psychoanalityczne, 2002

„
Nie ma naukowych podstaw do wnioskowania, że lesbijki i geje są niezdolni do pełnienia obowiązków rodzicielskich. W przeciwieństwie, wyniki badań wskazują, że rodzice homoseksualni owszem samo gdy heteroseksualni dążą do zapewnienia swoim dzieciom przyjaznej i zdrowej atmosfery.

Nie zyskały naukowego potwierdzenia obawy, że dzieci wychowywane przez lesbijki czy też gejów będą wykorzystywane seksualnie przez dorosłych, będą doświadczały ostracyzmu ze okolica rówieśników czy też będą izolowane w jednopłciowych społecznościach lesbijek ewentualnie gejów. W sumie wyniki badań wskazują, że poniżej względem rozwoju, przystosowania i dobrego samopoczucia dzieci wychowywane przez lesbijki czy też gejów nie różnią się w podejście wymowny od dzieci heteroseksualnych rodziców.

”

— Amerykańskie Asysta Psychologiczne, 2004

Rodzina pary gejów z Niemiec

Równocześnie Amerykańskie Asysta Psychologiczne przyznaje, że badania powyżej rodzicielstwem gejów i lesbijek, choć nie są czymś nowym, są permanentnie ograniczone ilościowo. Do tego czasu przeprowadzono więcej badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary lesbijek, aniżeli przez pary gejów. Mimo, że badania dotyczące wychowywania dzieci w okresie dojrzewania i dorosłości zostały przeprowadzone, jest ich non stop niewiele.

W 2001 roku amerykańscy socjologowie prof. Judith Stacey i prof. Timothy J. Biblarz dokonali porównania 21 wprzódy przeprowadzonych badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary homoseksualne. Wedle nich żadne z tych badań nie wykazało istnienia różnic w rozwoju psychofizycznym dzieci wychowywanych przez pary jednopłciowe i rodziców przeciwnej płci. W odpowiedzi prof. Steven Nock zarzucił autorom pozbawienie naukowej rzetelności, która wedle niego przejawiała się m.in. wyciąganiem wniosków z badania powyżej niezmiernie małą i niereprezentatywną grupą badawczą. Autorzy odrzucili zarzuty, publikując analizę.

W maju 2007 roku Departament Sprawiedliwości Kanady opublikował skonsolidowany doniesienie zespołu ekspertów obejmujący porównanie 240 różnych badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary lesbijek i gejów. W podsumowaniu raportu stwierdzono, że Kilka badań sugeruje, że dzieci wychowywane przez pary lesbijek mają nieco lepsze żyłka społeczne aniżeli dzieci wychowywane w tradycyjnych rodzinach nuklearnych, parę badań stwierdziło, że jest na recesja, natomiast w większości badań nie odnaleziono żadnych różnic. Wąska wolumen badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary gejów potwierdza tę samą konkluzję.

Psychologowie (m.in APA, ACLU) przyznają, że czynnikiem negatywnie wpływającym na bieg dzieci wychowywanych przez pary homoseksualne są przejawiane przez oblężenie uprzedzenia.

Z opiniami środowisk psychologicznych i pediatrycznych nie zgadzają się niektórzy psycholodzy. Między innymi w 2007 roku dr Sharon Quick, zeznając nim sądem w stanie Iowa, zakwestionowała meldunek opublikowany przez AAP z 2002 roku.

Opinie religijne

Część organizacji religijnych wskazuje, że dobro dziecka, które powinno być traktowane priorytetowo, przypadkiem być zagrożone w przypadku adopcji przez pary homoseksualne, skoro ich zdaniem optymalne na rzecz rozwoju psychicznego dziecka zapewnia ród składająca się z rodziców obojga płci zaś, że pary homoseksualne mogą powierzać dzieciom ‘”niewłaściwe wzorce społeczne i kulturowe”.

Według większości kościołów chrześcijańskich (w tym Kościoła katolickiego) rodzicielstwo par homoseksualnych jest aktem sprzecznym z zamysłem Boga, albowiem zgodnie z Księgą Rodzaju przekazał on władzę rodzicielską parze składającej się z kobiety i mężczyzny.

Niektóre kościoły chrześcijańskie prowadzą sukurs duchowe rodzin opartych o pokrewieństwo osób tej samej płci, równolegle udzielając ślubów takim parom, m.in. Metropolitalna Więź Kościelna, Zunifikowany Kościół Kanady, Międzynarodowe Przyjaźń Adwentystów Dnia Siódmego, Przywrócony Kościół Jezusa Chrystusa (zob. więcej w Bless same-sex unions).

System prawny do adopcji dzieci przez osoby homoseksualne

Prawo do adopcji dzieci przez pary jednopłciowe w Europie

     Adopcja przez pary gejowskie legalna

     Adopcja przez partnera związku jednopłciowego legalna

     Adopcja przez pary gejowskie nielegalna

     Brak praw do adopcji / niedostatek informacji

Prawo do adopcji dzieci przez pary jednopłciowe w Ameryce Północnej

     Adopcja przez pary gejowskie legalna

     Adopcja przez partnera związku jednopłciowego legalna

     Adopcja przez pary gejowskie nielegalna

     Brak praw do adopcji / niedostatek informacji

Adopcja przez pary osób tej samej płci jest legalna w Guamie, Andorze, Belgii, Islandii, Holandii, Szwecji, Republice Południowej Afryki, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Nowergii zaś w niektórych regionach Australii, Kanady, USA. W Danii, Finlandii, Niemczech i Izraelu dozwolona jest przysposobienie dziecka partnera partycypującego w związku partnerskim. Masa innych krajów (w tym Kraj nad wisłą) dopuszcza adopcje dzieci przez samotne osoby nie wnikając w orientację seksualną przybranego rodzica. W takiej sytuacji pary jednopłciowe mogą de facto edukować jak jeden mąż dzieci, choć ich legalnym opiekunem będzie dopiero co wspólnik, kto dokonał prawnej adopcji.

Według sondażu Eurobarometr wykonanego na zarządzenie Unii Europejskiej w 2006 roku 7% Polaków odpowiedziało, że popiera prawa adopcyjne na rzecz par jednopłciowych. U Malty był to znajdujący się u samego dołu dzielnik w UE. W innych krajach UE odsetek ów kształtował się w kolejny droga: Królestwo niderlandów - 69%, Szwecja - 51%, Królestwo danii - 44%, Austria - 44%, Belgia - 43%, Hiszpania - 43%, Rajch - 42%, Luksemburg - 39%, Republika francuska - 35%, Wielka Brytania - 33%, Zielona Wyspa - 30%, Włochy - 24%, Finlandia - 24%, Republika czeska - 24%, Portugalia - 19%, Słowenia - 17%, Estonia - 14%, Węgry - 13%, Litwa - 12%, Republika słowacji - 12%, Bułgaria - 12%, Hellada - 11%,Łotwa - 8%, Rumunia - 8%. Średnia na rzecz wszystkich mieszkańców Unii Europejskiej (bez Bułgarii i Rumunii) wyniosła 32%.

22 stycznia 2008 roku Europejski Sąd Praw Człowieka, kto rozpatrywał pozew lesbijki o inicjałach E.B. przeciw Francji orzekł, że różnicowanie prawa do adopcji ze względu na orientację seksualną osoby przysposabiającej jest naruszeniem Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Bibliografia

• 1  Przemysław Tomalski, Nietypowe rodziny. O parach lesbijek i gejów i ich dzieciach z perspektywy teorii przywiązania, Stolica Polski 2007, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, ISBN 978-83-235-0219-7

Przypisy

1. ↑ Homoseksualiści adoptują dzieci
2. ↑ Gayby boom
3. ↑ APA Policy Statement on Sexual Orientation, Parents & Children
4. ↑ The Wiliams Institute, Census snapshot
5. ↑ Answers to Your Questions For a Better Understanding of Sexual Orientation & Homosexuality, 2008
6. ↑ Professional Organizations on GLBT Parenting
7. ↑ APA: Answers to Your Questions About Sexual Orientation and Homosexuality
8. ↑ Amerykańskie Asysta Psychoanalityczne: Rodzicielstwo gejów i lesbijek
9. ↑ Resolution on Sexual Orientation, Parents, and Children, Research Summary
10. ↑ American Psychological Association “Lesbian & Homoseksualista Parenting Conclusion”
11. ↑ Affidavit of Judith Stacey and Timothy Biblarz
12. ↑ Children’s Development of Social Competence Across Family Types, Department of Justice Canada
13. ↑ Study finds osoba homoseksualna moms equally-good parents
14. ↑ Resolution on Sexual Orientation, Parents, and Children, American Psychological Association
15. ↑ Too High A Price: The Case Against Restricting Pedał Parenting, American Civil Liberties Union
16. ↑ American Academy of Pediatrics, Coparent or second-parent adoption by same-sex parents, 2002
17. ↑ Sharon Quick: Quotation Errors in AAP’s Technical Report.
18. ↑ Sharon Quick: Analysis of AAP’s Technical Report on Same-Sex Adoption.
19. ↑ The Effects of Marriage, Civil Union, and Domestic Partnership Laws on the Health and Well-being of Children: In Reply. Pediatrics, 1 listopada 2006.
20. ↑ Dale O’Leary o niebezpieczeństwie związanym z adopcją dzieci przez pary jednej płci. Vox Domini, 5 listopada 2004.
21. ↑ Główna stronica Metropolitalnej Wspólnoty Kościelnej
22. ↑ Kanon Eurobarometer 66 / Autumn 2006 - TNS Opinion & Socia (en). .
23. ↑ CASE OF E.B. v. FRANCE

Zobacz też

Portal:
LGBT

• queerspawn
• rodzina (socjologia)
• małżeństwo osób tej samej płci
• rejestrowany powinowactwo partnerski
• film Queerowy pomiot (Queer Spawn)

Linki zewnętrzne

• Reportaż GW: Duet mamy Jasia
• Artykuł Interia.pl: Mam dwóch tatusiów
• The Vancouver Sun: Same-sex parent families just as good for children, study concludes
• Terence - Twee Vaders (Dwóch Ojców)
• Raport UCLA: Adoption and Foster Care by Osoba homoseksualna and Lesbian Parents in the United States, Marzec 2007
• ChicagoTribune: Study supports homoseksualista adoptions

Kategorie: Rodzina • Rodzicielstwo LGBT

Stan społeczny – nauka zawodu ustawodawczy i jurydyczny odnoszący się do sytuacji prawnej osoby fizycznej, mający dwojakie znaczenie:

• zespół gildia mówiących o sytuacji osobistej danej osoby (podstawowe dane osobowe), w tym o jej pozycji w rodzinie (tytuł własności danego rodzaju członków rodziny, np. dziecka, współmałżonka);
• fakt pozostawania czy też niepozostawania w związku małżeńskim (kondycja wakujący ewentualnie czynny) czy też rejestrowanym związku partnerskim.

Pierwszym znaczeniem posługują się akty normatywne (ustawy), drugie opatrywanie sygnaturą — zawiera się w pierwszym, a posługujemy się zanim w języku potocznym. Sytuacja społeczny w obu znaczeniach dokumentuje się w aktach stanu cywilnego (urodzenia, małżeństwa, zgonu) rejestrując różnego rodzaju fakty.

Osoba stanu wolnego nie jest związana małżeństwem z inną osobą, a w takim razie jest kawalerem, panną, osobą rozwiedzioną czy też wdową bądź wdowcem. Podmiot przeciwnego stanu pozostaje teraz w związku małżeńskim, a w takim przypadku jest to żonaty mężczyzna czy też mężatka (o kobiecie). Potocznie o osobach takich mówi się, że są zajęte.

Stan społeczny być może mieć cechowanie w różnych dziedzinach prawa, a w zasadzie w prawie:

• rodzinnym (np. artyzm do zawarcia małżeństwa),
• cywilnym (np. zasady odpowiedzialności z majątku wspólnego),
• administracyjnym (np. ongiś rejestracja do dowodu osobistego),
• podatkowym (np. wspólne roczne świadectwo małżonków),
• w różnych postępowaniach (np. system prawny do odmowy składania zeznań).

Kategorie: Prawo o aktach stanu cywilnego • Familia

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Tak aby dokonać go weryfikowalnym, trzeba dostarczyć przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Konkubinat – rzeczywisty podobieństwo kobiety i mężczyzny, lub dwóch osób homoseksualnych, analogiczny do małżeństwa, lecz nieprzepisowy z uwagi na niedostatek rejestracji cywilnej czy też bez religijnego usankcjonowania związku.

Kobietę w takiej parze nazywa się konkubiną, mężczyznę oraz konkubentem. Termin wolny związek ma w polskim języku potocznym odcień pejoratywne – podobieństwo taki określa się podobnie np. jak kohabitacja.

Obecnie związek partnerski w niektórych krajach świata jest w wyższym stopniu częsty aniżeli mąż i żona. W niektórych krajach świata (Królestwo niderlandów, Belgia, Luksemburg, Republika francuska, Szwecja, Finlandia) ze względów na ich siła istnieje szansa zarejestrowania konkubinatu, co powoduje podobne skutki prawne podczas gdy ślub (tzn. system prawny dziedziczenia, możność pozywania o alimenty od konkubenta itp). W większości wypadków niezgodność między zarejestrowanym konkubinatem a ślubem w tych krajach polega na tym, że do tej rejestracji nie popyt zakładać uroczystej ceremonii z przysięgą atoli właśnie zestawić zgodne, pisemne oficjalna wypowiedź w stosownym urzędzie, natomiast nie wypada wykonywać sprawy rozwodowej w razie chęci zakończenia tego związku, tymczasem również zestawić po prostu stosowne deklaracja przez jedną ze stron. Oficjalna wypowiedź to jest zwykłą umową cywilnoprawną, która prawdopodobnie mieścić szczegółowe rokowania zakresu wzajemnej odpowiedzialności prawnej i majątkowej. W razie sporów majątkowych rozstający się konkubenci mogą dojrzewać swoich praw na normalnej drodze cywilnoprawnej w oparciu o podpisane przez siebie uprzednio oświadczenie.

W innej grupie państw (USA, Mekka, Australia, Wielka Brytania i większa część pozostałych państw Unii Europejskiej) nie ma co prawdziwość dyspozycja formalnego rejestrowania konkubinatu, przecież istnieje możność dziedziczenia po konkubencie i dochodzenia od niego alimentów po przedstawieniu rzetelnych dowodów (świadków, dokumentów o wspólnym mieszkaniu, posiadaniu wspólnego konta bankowego itp.) na życie tegoż. W Australii udowodnienie trwanie takiego związku być może być podstawą do uzyskania prawa stałego pobytu i ubiegania się o narodowość. Powinowactwo taki nazywa się “de facto married”, w języku potocznym używa się zwrotu “de facto” ewentualnie “spouse”. Wyrażenia te nie są pejoratywne.

W Polsce, w tym momencie, nie ma potencjał rejestrowania konkubinatów ani praktycznego dochodzenia praw spadkowych (pewno że z testamentu), alimentacyjnych na rzecz konkubenta i jakichkolwiek innych z tytułu pozostawania w konkubinacie. Konkubenci tylko są na rzecz siebie osobami najbliższymi w rozumieniu prawa karnego, co rodzi pewne skutki w postępowaniu karnym (np. sposobność odmowy zeznań przy konkubenta).

Kategorie: Prawo rodzinne • RodzinaUkryte kategorie: Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł • Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł od 2008-03 • Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł od 2008-07

Rodzina wielopokoleniowa - ród składająca się z kilku generacji mieszkających we wspólnym domostwie; odwrotność rodziny nuklearnej.

Taki forma rodziny charakteryzuje społeczeństwa chwiejnie rozwinięte, a plus środowiska feudalne a wiejskie, dokąd zarówno dziadkowie, ich przychówek tudzież wnuki zamieszkują co do jednego i prowadzą domostwo. Często familia wielopokoleniowa pojawia się oraz w środowiskach ubogich, dokąd ze względu na niedostatek finansów kolejni członkowie rodziny nie wyprowadzają się z domu. Dziś rodziny takie są raz za razem rzadziej spotykane i obserwuje się tendencję odchodzenia od tego modelu.

Kategorie: Rodzina • Psychologia systemowaUkryta kategoria: Zalążki artykułów

Spotkanie katolickich rodzin z całego świata z papieżem. Inicjatorem tych spotkań był głowa Kościoła Jan Paweł II. Odbywają się co trzy lata, a każde jest poprzedzone międzynarodowym sympozjum teologiczno-duszpasterskim. Głównym celem zwoływania przez papieża ŚSR jest kierowanie dialogu, ukazywanie roli rodziny w ewangelizacji i szaniec tożsamości rodziny.

Dotychczasowe ŚSR

I Światowe Wywiad Rodzin – Rzym

Odbyło się w dniach 8-9.10.1994 roku poniżej hasłem “Familia sercem cywilizacji miłości”. Miały być uwieńczeniem obchodzonego w tym czasie Roku Rodziny. Jan Paweł II spotkał się na Placu św. Piotra z powyżej 200 tys. osób ze 130 krajów świata. Ojciec Święty mówił o wartościach, którymi powinna odznaczać się każda chrześcijańska ród, inaczej tzw. “ewangelii miłości”. Wysłuchał plus świadectw ludzi z różnych stron świata i apelu Matki Teresy z Kalkuty w sprawie ochrony życia poczętego.

II Światowe Wywiad Rodzin – Rio de Janeiro

Odbyły się w dnach 1-6.10.1997 roku przy hasłem “Familia: zdolność i obligacja, otucha ludzkości”. Do Rio de Janeiro przybyło nad 150 tys. osób z 205 krajów świata. We mszy św. w parku Aterro do Flamengo, w której uczestniczyły 2 miliony ludzi, Jan Paweł II podkreślił nierozerwalność małżeństwa.

III Światowe Konferencja Rodzin – Rzym

Spotkanie zorganizowane apiać w Rzymie z okazji Wielkiego Jubileuszu w dniach 11-15.10.2000. Hasłem III ŚSR były słowa: “Dzieci są wiosną rodziny i społeczeństwa”. W mszy na placu św. Piotra na rzecz 250 tysięcy wiernych ojciec Święty Jan Paweł II mówił o roli małżeństwa i rodziny w Kościele.

IV Światowe Wywiad Rodzin – Manila

Spotkanie zorganizowane w dniach 25-28.01.2003 roku wobec hasłem: “Familia chrześcijańska dobrą nowiną na rzecz trzeciego tysiąclecia” odbyło się bez osobistej obecności Jana Pawła II. Z uczestnikami spotkań łączył się przez satelitę. Mszę świętą w Rizal Skwer na rzecz 700 tysięcy osób z nad 75 krajów świata w imieniu papieża odprawił prowadzący Papieskiej Rady do spraw Rodziny purpurat Alfonso Lopez Trujillo.

V Światowe Wywiad Rodzin – Walencja

Odbyło się w dniach 1-9.07.2006 roku wobec hasłem: “Przenoszenie wiary w Rodzinie”. W centralnej Mszy św., odprawianej na terenie kompleksu Miasta Sztuki i Nauk z udziałem 2 milionów pielgrzymów, biskup Rzymu Benedykt XVI mówił o przekazywaniu wiary, chrześcijańskim wychowywaniu dzieci. Ojciec Święty dodał ponadto: “Familia oparta na nierozerwalnym małżeństwie między mężczyzną i kobietą jest środowiskiem, w którym człowiek przypuszczalnie narodzić się adekwatnie i otwierać w podejście integralny.”

VI Światowe Wywiad Rodzin – Meksyk

Odbędzie się w dniach 16-18.01. 2009 roku w mieście Meksyk w Meksyku.

Bibliografia

Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, wolumin XXX, parol: Światowe Konferencja Rodzin, red. Grzegorz Polak

Kategorie: Katolicyzm • Ród

Staropolskie określenia stopnia pokrewieństwa dotyczą nazw, którymi określa się członków rodziny. Niektóre z nich wyszły z użycia i nie są stosowane w dzisiejszej polszczyźnie.

Krewnych po ojcu określano krewnymi po mieczu (czy też agnatami), a po matce po kądzieli (bądź kognatami, przeważnie terminy “agnat” i “kognat” stosowane były do przodków). Bliższą rodziną byli męscy potomkowie, jak zachowujący to samo nazwa rodowa i herb.

Mężczyzna dzieci swoich braci nazywał synowcami i synowicami, świniarz - bratankami i bratanicami. Dzieci sióstr były zwane siostrzeńcami i siostrzenicami. Wedle niektórych źródeł dzieci rodzeństwa określano ogólnie terminami nieć (rzadziej nieść) i nieściora, wedle innych źródeł terminy te odnosiły się do dzieci kuzynów (alias wnuków stryjów, wujów i ciotek). Do brata ojca zwracano się stryju czy też stryku, a do jego żony stryjenko albo stryjno. Wujem i wujną ewentualnie wujenką tytułowano brata matki i jego małżonkę. Siostrę babki nazywano wielką ciotką albo praciotką, brata dziadka - wielkim stryjem, prastryjem ewentualnie przestryjem. Brata babki określano terminem wielki wuj, stary wuj bądź przedwieć. Nie istniał nauka zawodu kuzyn: dzieci stryjów, wujów i ciot określano bracia i siostry stryjeczne, wujeczne i cioteczne. Terminy wuj i (w zasadzie) stryj rozszerzano i na kuzynów rodziców; w owym czasie na rzecz odróżnienia rodzeństwo braci rodziców określano mianem stryj rodzony, wuj rodzony. Dzieci stryjów nierodzonych (inaczej kuzyni drugiego stopnia) określane były w charakterze bracia i siostry przestryjeczne. Dzisiejsze milusiński to było dziecię ewentualnie czędo. Na wnuka i wnuczkę mówiono wnęk i wnęka. Rodzic był w określeniem właściwym przed chwilą na rzecz ojca.

W staropolszczyźnie również stopnie powinowactwa miały swoiste nazwy. Rodzice męża nazywani byli: świekier (świakier, świokier) i świekrew (świekra, swiekrucha). Ojca i matkę żony określano i jak cieść (później teść) i cieścia (wprzódy ćścia, później teścia, teściowa). Mężem córki był, jednakowo gdy dziś, zięć, za to synową (żonę syna) określano terminem snecha, sneszka, niewiastka (bo nul się o niej nie wiedziało). Na siostry męża mówiło się zełwa, zołwa, zełwica czy też żołwica azaliż żełwia, a na brata męża - dziewierz. Żona brata męża (żona dziewierza) nosiła nazwę jątrew ewentualnie jątrewka, tą samą nazwą określano kiedy niekiedy bratową (żonę brata). Mąż siostry był określany jak swak. Brata żony określano terminem szurzy, nieraz szurza albo szurzyn, siostra zakonna żony nosiła nazwę świeść. Męża świeści określano niekiedy terminem paszenog pochodzenia awarskiego. Mężem ciotki (cioty) był pociot albo naciot; nazywano racja zarówno męża siostry ojca, kiedy i siostry matki.

Literatura

• A. Brückner (1985), Słownik etymologiczny języka polskiego (parol Pokrewienstwo i in.), WP, Syreni gród (dodruk wydania z 1927).
• A. Bańkowski (2000), Etymologiczny zasób leksykalny języka polskiego, t. 1-2. PWN, Warszawa.
• J. Miodek, Rozmyślajcie ponad mową!, Prószyński i S-ka, Gród nad Wisłą 1998, ISBN 83-7180-885-2

Zobacz też

• relacja rodzinna
• przegląd zagadnień związanych z rodziną
• imiona: Biezdziad, Biezdziadka, Małostryj, Dalestryj, Tatomir

Linki zewnętrzne

• Terminologia pokrewieństwa i powinowactwa w staropolszczyźnie

Kategorie: I Republika • Ród • Zwyczaje

informator rodzinny

skorowidz

agnat - patriarcha - baba - bigamia - towarzysz - siostrzeniec - bratanka - bratanica - brataniec - potomek żeński - gniazdko - dwużeństwo - dynastia - pryk - starzec - dziadkowie - pociecha - rodzina - pokrewieństwo - krewniak - kuzyn - pasek - pasek wstępna - pasek zstępna - macocha - mąż i żona - współmałżonek - połowica - pierwowzór - mąż - ojczulek - ojczym - parantela - pasierb - pasierbica - lud - ród - afiliacja - poliandria - wielożeństwo - poligynia - poliginia - maluch - przychówek - koligacja - spokrewniony - patriarcha - pradziad - prapradziad - przychówek - antenat - przodek - rodzeństwo - rodzice - familia - ród - siostra zakonna - siostrzenica - bratanek - wysokość pokrewieństwa - potomek męski - wielomęstwo - poligamia - elew - wychowanica - zstępny - żona - mąż-

rodzina

małżonkowie i ich dzieci a plus osoby związane pokrewieństwem (krewni) albo powinowactwem (powinowaci)

familia

przestarzałe, dziś żartobliwe przydawka rodziny, na Górnym Śląsku w dalszym ciągu używane.

koligacja

pokrewieństwo, koligacja głównie z kimś uznawanym w hierarchii społecznej

parantela

pokrewieństwo, pokrewieństwo, przede wszystkim z osobami należącymi do znanego rodu

familiant

należący do rodziny

(skorowidz)

pokrewieństwo

związki, pęta krwi, urodzenie od wspólnego przodka

krewny

człowiek pozostały z kimś w związkach pokrewieństwa

• po mieczu członek rodziny ze okolica ojca
• po kądzieli bliski ze okolica matki

wysokość pokrewieństwa

odnoszenie pokrewieństwa do wspólnego przodka

kuzyn

dalszy krewniak pozostały w stosunku do wspólnego przodka w tym samym albo niższym stopniu pokrewieństwa

agnat

krewny w linii męskiej

pociotek

daleki krewny

(skorowidz)

powinowactwo

relacja, stanowisko familijny zachodzący między jednym z małżonków a krewnymi drugiego małżonka

powinowaty

osoba spowinowacona, będąca w stosunku powinowactwa

koligat

powinowaty, żonaty z krewną

(skorowidz)

małżeństwo

związek ustawodawczy mężczyzny i kobiety (w niektórych krajach również powinowactwo jednopłciowy: mężczyzny z mężczyzną czy też kobiety z kobietą) mający na celu tworzenie rodziny; mąż i żona, “mgła małżeńska”, małżonkowie

• małżeństwo rozwojowe para małżeńska, które prawdopodobnie mieć dzieci
• małżeństwo morganatyczne para małżeńska osoby z panującego domu królewskiego z osobą niższego stanu, nie dające żonie i dzieciom uprawnień do tytułu ani praw do tronu
• mezalians zawarcie związku małżeńskiego z osobą uważaną za nieodpowiednią, przede wszystkim z osobą niższego stanu, pochodzącą ze środowiska u dołu cenionego w społeczeństwie
• małżeństwo “nie skonsumowane” - w którym (bez względu na przyczynę) nie doszło do pełnego wypełnienia fizycznego aktu małżeńskiego; wedle prawa kanonicznego, jest dozwolone takie odjąć znaczenie (matrimonium ratum sed non consummatum)
• białe mąż i żona (mariage blanc) mąż i żona formalne, zawarte z zamiarem braku współżycia seksualnego
• małżeństwo mieszane: para małżeńska osób różnej narodowości, wyznania, rasy

stadło

małżeństwo

mariaż

małżeństwo

(skorowidz)

egzogamia

zawieranie małżeństw między mężczyzną i kobietą z różnych grup społecznych, rodów

endogamia

zawieranie małżeństw w środku grupy społecznej (szczepu, rodu, kasty)

monogamia

małżeństwo jednego mężczyzny z jedną kobietą

jednożeństwo

monogamia

poligamia

związek matrymonialny jednego mężczyzny z kilkoma kobietami (w przeciwnym razie: poligamia, poliginia, poligynia) czy też jednej kobiety z kilkoma mężczyznami (w przeciwnym razie: poliandria, wielomęstwo)

wielożeństwo

małżeństwo jednego mężczyzny z wieloma kobietami

poliginia

wielożeństwo

poligynia

wielożeństwo

wielomęstwo

małżeństwo jednej kobiety z wieloma mężczyznami

poliandria

wielomęstwo

synergamia

małżeństwo grupowe

bigamia

zawarcie związku małżeńskiego przez osobę pozostającą w ważnym związku małżeńskim (w inny sposób: dwużeństwo)

dwużeństwo

bigamia

(skorowidz)

mąż

mężczyzna pozostały z kobietą w związku małżeńskim, partner tej kobiety.

małżonek

mąż

żona

kobieta pozostająca z mężczyzną w związku małżeńskim, ślubna tego mężczyzny.

małżonka

żona

(skorowidz)

rodzice

ojciec i matka

ojciec

ogólnie: mężczyzna mający własne pociecha, a w stosunkach rodzinnych ów mężczyzna względem tego dziecka

• przybrany tatuś: mężczyzna zamieniający ojca dziecku, które wziął na wychowanie
• ojciec chrzestny: mężczyzna naśladujący do chrztu osobę chrzczoną (tak bywa członek rodu), kum

ojczym

mąż matki w stosunku do jej dzieci z poprzedniego małżeństwa

matka

ogólnie: pastuch świń mająca własne latorośl, a w stosunkach rodzinnych ta świniarka względem tego dziecka

• przybrana oryginał świniarka zastępująca rodzoną matkę dziecku, które wzięła na wychowanie
• matka chrzestna pastuch świń przedstawiająca do chrztu osobę chrzczoną (zwykle pociecha), kuma

macocha

żona ojca w stosunku do jego dzieci z poprzedniego małżeństwa

(skorowidz)

dziecko

syn, potomek żeński , dziecko w stosunku do rodziców

• dziecko (potomek męski bądź córa) przybrane, adoptowane, przysposobione: członek rodu uznane przez kogoś legalnie za własne
• dziecko pozamałżeńskie, nieślubne, z nieprawego łoża, bękart: potomek rodziców nie będących małżeństwem, pochodzące z niezalegalizowanego związku
• bastard: maluch królewski ze związku pozamałżeńskiego

potomstwo

potomkowie, przeciętnie w rozumieniu: synowie i córki

• przenośnie: przychówek

progenitura

potomstwo

potomek

w stosunku do rodziców potomek męski albo potomek żeński a ktoś drugi zstępny (syn syna, prawnuk itd.) w prostej linii, w stosunku do swojego przodka

• przenośnie: latorośl

pokolenie

potomstwo w odniesieniu do tych samych rodziców

zstępny

potomek w linii prostej: pociecha, syn syna, prawnuk, itd.

(skorowidz)

wychowanek

dziecko płci męskiej wzięte na wychowanie

wychowanica

dziecko płci żeńskiej wzięte na wychowanie

podrzutek

dziecko podrzucone na łaskę obcych ludzi, opuszczone przez rodziców

znajda

podrzutek, maluch nieznanych rodziców

(skorowidz)

sierota

dziecko, którego rodzice nie żyją

półsierota

dziecko, któremu zmarło jedno z rodziców

pogrobowiec

dziecko urodzone po śmierci ojca

(skorowidz)

rodzeństwo

dzieci tych samych rodziców w stosunku do siebie, inaczej bracia i siostry

• rodzeństwo przyrodnie: dzieci mające tego samego ojca i inną matkę albo tę samą matkę, a innego ojca
• rodzeństwo cioteczne: cioteczni bracia i cioteczne siostry
• rodzeństwo stryjeczne: stryjeczni bracia i stryjeczne siostry

(skorowidz)

syn

dziecko płci męskiej w stosunku do rodziców

• syn chrzestny, chrześniak podmiot płci męskiej w stosunku do osoby, która ją trzymała do chrztu
• pasierb: potomek męski męża bądź żony z poprzedniego małżeństwa, również potomek męski w stosunku do macochy ewentualnie ojczyma

(skorowidz)

córka

dziecko płci żeńskiej w stosunku do rodziców

• córka chrzestna, chrześnica podmiot płci żeńskiej w stosunku do osoby, która ją trzymała do chrztu
• pasierbica: potomek żeński męża czy też żony z poprzedniego małżeństwa, plus córa w stosunku do macochy ewentualnie ojczyma

(skorowidz)

siostra

córka w stosunku do innej córki ewentualnie syna tych samych rodziców

• siostra przyrodnia: córa tego samego ojca i innej matki ewentualnie tej samej matki i innego ojca
• siostra cioteczna: potomek żeński ciotki
• siostra stryjeczna: córa stryja
• siostra mleczna: podmiot płci żeńskiej, wykarmiona piersią tej samej kobiety co inne latorośl, toż nie spokrewniona z nim
• siostry syjamskie: bliźnięta płci żeńskiej, które urodziły się zrośnięte ze sobą

siostrzenica

córka siostry

siostrzeniec

syn siostry

(skorowidz)

brat

syn w stosunku do innego syna czy też córki tych samych rodziców

• brat przyrodni: potomek męski tego samego ojca i innej matki ewentualnie tej samej matki i innego ojca
• brat cioteczny: potomek męski ciotki
• brat stryjeczny: potomek męski stryja
• brat nabiałowy: podmiot płci męskiej, wykarmiona piersią tej samej kobiety co inne milusiński, jednak nie spokrewniona z nim
• bracia syjamscy: bliźnięta płci męskiej, które urodziły się zrośnięte ze sobą
• brat wujeczny: potomek męski wuja

bratanek

syn brata

brataniec

bratanek

bratanica

córka brata

bratanka

bratanica

(skorowidz)

ród

grupa rodzin pochodzących od wspólnego przodka

plemię

grupa rodów wywodząca się od wspólnego przodka, zamieszkująca wspólne teren i związana wspólnotą

dynastia

w ustroju monarchicznym: ród przewodni, w którym władza przechodzi dziedzicznie z ojca na syna

dom

rodzina, dynastia, ród

linia

szereg przodków i potomków

• linia linia prosta: jowialny przodkowie i potomkowie
• linia boczna: osoby pochodzące od wspólnego przodka, a nie spokrewnione w linii prostej, np. rodzeństwo
• linia zstępna: krewni pochodzący od wspólnego przodka w linii prostej (krewni w linii zstępnej, krewni zstępni, pasek zstępująca) - dzieci, wnuki, prawnuki
• linia wstępna: przodkowie w linii prostej (pasek wstępująca) - rodzice, dziadkowie, pradziadkowie

klan

związek odojcowski bazujący na wspólnocie przodków

szczep

chociaż często utożsamiana z plemieniem, gromada ta nie wywodzi swojego pochodzenia od wspólnego przodka

(skorowidz)

patriarchat

społeczna zrzeszenie rodowa z dominującą rolą mężczyzny sprawującego władzę ojcowską

patriarcha

najstarszy mężczyzna prosty na czele rodu, protoplasta

matriarchat

organizacja społeczeństwa z dominującą rolą kobiet

matrylineat

w społeczeństwach matriarchalnych kanon pokrewieństwa, podług której potomek włączane jest do rodu matki

(skorowidz)

przodek

osoba będąca poprzednikiem w rodzinie

protoplasta

najstarszy członek, założyciel rodu

antenat

protoplasta

wstępny

przodek w linii prostej

dziadek

ojciec ojca ewentualnie matki

dziadkowie

rodzice ojca czy też matki, inaczej matuzal i babka

pradziadek

ojciec dziadka ewentualnie babki

dziad

pradziadek

pradziad

daleki przodek, antenat

prapradziad

ojciec pradziada bądź prababki, nader ówczesny przodek

babka

matka, rzadziej ciocia ewentualnie stryjenka ojca ewentualnie matki

prababka

matka babki lub dziadka

praprababka

matka prababki lub pradziadka

praprapradziadek

dziadek pradziadka ewentualnie prababci

prapraprapradziadek

pradziadek pradziadka bądź prababci

(skorowidz)

wnuk

syn dziecka (syna albo córki)

wnuczka

córka dziecka (syna czy też córki)

wnuki

wnuczki i wnukowie

(skorowidz)

ciotka

• siostra bądź kuzynka matki ewentualnie ojca
• żona brata czy też kuzyna matki bądź ojca

wuj

• brat matki albo ojca
• mąż siostry matki ewentualnie ojca
• kuzyn matki
• mąż kuzynki matki
• dalszy krewny

wujenka

żona wuja

stryj

brat ojca

stryjenka

żona stryja

(skorowidz)

świekra

matka męża

teść

ojciec żony stosunku do zięcia czy też papa męża w stosunku do synowej

teściowa

matka żony stosunku do zięcia bądź oryginał męża stosunku do synowej

teściowie

teść i świekra, inaczej rodzice żony czy też męża

(skorowidz)

synowa

żona syna

synostwo

syn z żoną

zięć

mąż córki

(skorowidz)

dziewierz

brat męża

szwagier

• brat żony
• brat męża
• mąż siostry
• mąż szwagierki
• mąż kuzynki
• kuzyn żony bądź męża

szwagierka

• siostra męża ewentualnie żony
• żona szwagra
• żona brata

szwagrostwo

szwagier z żoną

(skorowidz)

zobacz też

• Staropolskie określenia stopnia pokrewieństwa, związek rodzinna
• stan obywatelski, bezżenny, pensjonarka, stan rzeczy wakujący, żonaty, zamężna, wdowiec, wdowa
• testament, testator, dziedzic, następca, dziedziczenie, spuścizna, obszarnik, majorat, seniorat
• swat, swatka, swaty, zespół, zmówiny, dziewosłąb, dziewosłęb
• posag, wyprawa, wypad ślubna, intercyza, społeczny dorobek
• epuzer, propozycja małżeństwa, rekuza, zrękowiny, narzeczeństwo, narzeczeni, ojciec niebieski młody, siksa młoda, państwo młodzi, impedimenta, ślub, uroczystości weselne, młoda para, miech miodowy,
• rozkład małżeństwa, izolacja, rozwód, rozwiedziony, rozwódka,
• dzietność, bezdzietność, kuwada, dzieciorób,
• postrzyżyny, chrzciny, chrzest, kum, kuma, kumostwo,
• wunderkind, dwojaczki, wieloraczki
• mamka, mamka, piastun, bona, korepetytor, guwernantka
• agnacja, kognacja, koneksja, pobratymstwo, sztama krwi
• kumoterstwo, nepotyzm
• pociąg seksualny, fagas, hetera, wolny związek, konkubin, konkubina, pani, utrzymanka, kazirodztwo, kazirodztwo
• matrymonialny, kancelaria matrymonialne
• homogamia, mizogamia, pożycie, kazirodztwo
• prawo rodzinne, przeczenie ojcostwa, alimenty, funkcja alimentacyjny, przysposobienie, nastrojenie, usynowienie, patria potestas,
• rodzina zastępcza, ród patologiczna, sierota społeczna
• kałym, lewirat, sororat,
• patronimik (patronimikum), matronimik (matronimicum), primo voto,
• dzieciobójstwo, bratobójstwo, ojcobójstwo
• ojciec eklezjasta, ojczulek święty
• etnosocjologia, rodowód, genealogia, filiacja, patrylineat
• Hera, Hestia,
• lokalizacja małżeństwa
• Naturalne programowanie rodziny

(skorowidz)

Kategorie: Rodzina • Okolica przeglądowe

Jadwiga Andegaweńska – córa Ludwika Węgierskiego zaręczona w 1378 wedle formy sponsalia de futuro z Wilhelmem Habsburgiem

Sponsalia de futuro, sponsalia pro futuro (łac. zaręczyny na przyszłość) – kanoniczna jakość zaręczyn stosowana przez dynastie panujące Europy w średniowieczu i czasach nowożytnych. Pozwalała kobieta na uroczyste zrękowiny w sytuacji, jak jeden bądź oboje małżeństwo byli chłopak. Z przyczyny temu możliwe było zawieranie przypieczętowanych małżeństwem sojuszy, bez względu na stulecie potomków rodu.

Akt ów pył twarz ślubu – po osiągnięciu wieku dojrzałego przez zaręczonych nie ponawiano aktualnie właściwej ceremonii. Para małżeńska mogło być zaś skonsumowane nie wcześniej, jak małżeństwo osiągnęli stulecie wydajny – 12 lat (w późnym średniowieczu na rzecz mężczyzn 14 lat). W owym czasie podobnie zgodnie z prawem kanonicznym rozpoczynał się ich powinowactwo. Był właśnie jeden zastrzeżenie ważności sponsalia de futuro – oboje zainteresowani musieli dać wyraz zgodę na fizyczną konsumpcję małżeństwa.

W historii Nasz najszerzej znanym losowo sponsalia de futuro był powinowactwo Jadwigi Andegaweńskiej z Wilhelmem Habsburgiem. Król Węgier i Nasz Ludwik Andegaweński zaaranżował ich zrękowiny w 1378 roku, gdy Jadwiga miała 4 lata, a Wilhelm 8. Podobieństwo wniwecz nie doszedł do skutku, dlatego że Jadwiga została koronowana na króla Lokalny, a możni małopolscy planowali wtajemniczenie na stolec wielkiego księcia litewskiego Jagiełły. W tej sytuacji Wilhelm Habsburg przybył do Krakowa celem fizycznego dopełnienia małżeństwa, nie został natomiast wpuszczony na Wawel; żwawo także zmuszono go do opuszczenia miasta. Do konsumpcji małżeństwa niechybnie nie doszło, atoli indoktrynacja habsburska przedstawiała przeciwną opinię, oskarżając chociażby Jadwigę o zły uczynek bigamii. Zarzuty te opóźniły oficjalne respekt małżeństwa Jadwigi z Jagiełłą przez papieża. Spór do szczętu rozwiązano na mocy unii w Krewie – Jagiełło zobowiązał się do wypłacenia Wilhelmowi 200 000 florenów odszkodowania za zerwanie małżeństwa.

Formę sponsalia de futuro zastosowano plus między Bolesławem Wstydliwym i królewną węgierską Kingą (Kunegundą) w 1239. W tym przypadku mąż i żona doszło do skutku, przenigdy tymczasem nie zostało skonsumowane.

Bibliografia

• Szczur S. Historia Nasz średniowiecze, rozdz. 6.I.1-6.I.2 (s. 471-475), Firma wydawnicza Literackie 2002, ISBN 83-08-03272-9
• Sakrament małżeństwa – krótki swoistość dziejowy w serwisie mateusz.pl

Kategorie: Prawo kanoniczne • Przypowieść prawa • Familia

Agnacja (łac. agnatio, od agnatus, natus: urodzony) – forma pokrewieństwa w rzymskim niezupełnie rodzinnym wynikającego ze wspólnego podlegania patria potestas (władzy ojcowskiej), w przeciwieństwie do kognacji, która opierała się na (wszystkich) więzach krwi. Poniżej władzę zwierzchnika rodziny wchodziło się w podejście rzeczywisty (przez narodziny) lub na podstawie aktu prawnego (nastrojenie dziecka, dostęp żony wobec władzę męża, legitymacja dziecka). Agnatio powstawała jedynie w linii męskiej, aliści do agnatów zaliczano zarówno mężczyzn kiedy kobiety.

Współcześnie agnacja to afiliacja w linii męskiej, tj. na skroś wstępnych męskich noszących to samo miano rodowe. Agnat (l. mn. agnaci; i krewny agnacyjny) to na rzecz danej osoby jej krewniak w męskiej, tj. od okolica ojca. Pojęcia te obejmują plus powiązanie prawne wynikające z adopcji i małżeństwa.

Zobacz też

• rodzina w nie całkiem rzymskim
• kognacja

Kategorie: Prawo rzymskie • Klan

Zapowiedzi. Publiczne ogłoszenie zamiaru zawarcia związku małżeńskiego pod miejscowej wspólnoty parafialnej. Czynnik kościelnej formy zawierania małżeństwa, wtajemniczony na mocy Soboru Laterańskiego w 1215 roku. Ogłaszano je trzykroć w kościołach parafialnych obu stron mających włączyć para małżeńska. W Polsce opór szlachty przeciw zapowiedziom doprowadził do zwolnienia w pierwszej połowie XV wieku od zapowiedzi szlachtę osiadłą.

Prośba wywieszona na tablicy ogłoszeń w parafii narzeczonego ewentualnie narzeczonej.

Konferencja Episkopatu Nasz, zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego, postanowiła w roku 1986, że każde zamierzone para małżeńska musi być podane do publicznej zapowiedzi poniekąd w tamtym czasie, podczas gdy księżulek jest moralnie pewny siebie o stanie wolnym narzeczonych. Zapowiedzi mają być głoszone w parafiach stałego i tymczasowego miejsca zamieszkania każdej ze stron. Wygłasza się dwoje zapowiedzi. Episkopat pozwala na wygłoszenie zapowiedzi przez ich rozmieszczenie na tablicy ogłoszeń (wyjątkowo w dużych, miejskich parafiach). Mają w tamtym miejscu być widoczne przez ósemka dni, w czasie których przypadają dwójka dni świąteczne. W mniejszych parafiach, przede wszystkim wiejskich, pozostaje aktualna dawna stan, to znaczy ustnego wygłaszania zapowiedzi przez dwaj dni świąteczne (niedziela albo święto obowiązująca). Jeżeli narzeczeni w ciągu sześciu miesięcy od daty wygłoszenia zapowiedzi nie zawarli związku małżeńskiego, pożądane byłoby je ponowić w sąsiedztwie ponownym przygotowywaniu się do tego sakramentu. Jedna ze stron (chyba że jest z innej parafii) ma donieść do kancelarii parafialnej, dokąd ma być ślub, dokument o wygłoszeniu zapowiedzi.

Odnowione obrzędy liturgii sakramentu małżeństwa (1966) podają, że mąż i żona powinno się nieść w parafii narzeczonego bądź narzeczonej, a za pozwoleniem ordynariusza miejsca ewentualnie własnego proboszcza również w innym miejscu. Tak więc w takim razie mąż i żona okolica katolickiej ze stroną katolicką winno być celebrowane w świątyni parafialnej jednej ze stron. Nupturienci mogliby zawezwać proboszcza o zawarcie małżeństwa, z ważnej racji, w innym kościele ewentualnie kaplicy na terenie tej samej parafii. Jeżeli niemniej jednak prosili o to w kościele bądź kaplicy leżącej na terenie innej parafii, paroch godząc się na ich prośbę musiałby okazywać licencję na ślub na rzecz proboszcza innej parafii. Małżonkowie okolica katolickiej ze stroną niekatolicką ochrzczoną (np. prawosławną, protestancką, anglikańską) winno również mieć obszar w kościele parafialnym (katolickim). Tudzież mąż i żona okolica katolickiej ze stroną nieochrzczoną prawdopodobnie być zawarte w kościele ewentualnie w innym odpowiednim miejscu. Ustawodawca szanuje daną osobę nieochrzczoną i nie chce jej nagabywać do wyrażenia zgody na mąż i żona w świątyni chrześcijańskiej, katolickiej. Takim miejscem mogłaby być jakaś kaplica albo chociażby miejsce zamieszkania osobisty. Teraz rzymskokatolicki ślub zakrystian prawdopodobnie przebyć się każdego dnia, z wyjątkiem chociaż Wielkiego Piątku i Wielkiej Soboty. O ile choć miałby on obszar w okresie Adwentu czy też Wielkiego Postu lub w dni o charakterze pokutnym (np. piątek) pleban albo odmienny eklezjasta ma obowiązek pouczyć wiernych, iżby mieli na uwadze ulubiony natura tego dnia albo okresu roku liturgicznego. Podług wskazań Episkopatu Nasz przed chwilą w wyjątkowych wypadkach wolno błogosławić rzymskokatolicki pokrewieństwo matrymonialny w Adwencie czy też w Wielkim Poście. Zgodnie z powyższymi wskazaniami duszpasterze powinni zachęcać wiernych do zawierania małżeństwa w niedziele i święta obowiązujące, w pozostały dwadzieścia cztery godziny Narodzenia Pańskiego i Wielkanocy bądź w inne dni czas wolny od pracy.

Kategorie: Prawo kanoniczne • RodzinaUkryta kategoria: Zalążki artykułów